Etappe 13: Zutendaal - Maastricht

Ik heb lekker geslapen en terwijl ik mijn spullen aan het inpakken ben komt de vrouw des huizes aan met een thermoskan vol koffie, een mok en een schaaltje met melk en suiker. Wat een verwennerij!

Iets voor negen uur vertrek ik om een lange dag te gaan maken, op naar Maastricht.

Al snel na vertrek wandel ik een natuurgebied in, het is echt prachtig. Het landschap is afwisselend, van bos naar weilanden tot een waterig bevergebied. Het glooit aardig dus het eerste half uur voel ik (zeker na gisteren) mijn kuiten wel. Fijn wandelweer: niet te warm en af en toe wat druppels.

Het lopen gaat goed en ik besluit door te wandelen en pas te stoppen als ik ga lunchen. Na 16 km kom ik aan in Lanaken en besluit daar op een bankje te gaan zitten. Inmiddels is de grijze lucht wat minder geworden en wordt het lekker warm. Ik zit prima, doe mijn schoenen en sokken uit en eet wat. Na een uur van niksen, eten en de krant lezen vindt ik het welletjes en ga ik weer verder. Ik loop door Lanaken, eerst langs sportvelden en vervolgens dwars door het centrum, het is hier zo druk met bordjes en winkelreclames dat ik de routeaanduiding kwijt raak. Volgens mijn richtinggevoel maar een kant op gekozen en de route weer teruggevonden. Wat een drukte ineens, dat is wel weer wennen na vanochtend.

Na Lanaken langs het Briegden-Neerharen kanaal daarna om Smeermaas heen en dan ben ik opeens weer in Nederland, in de verte zie in Maastricht liggen. Via de Lage fronten loop ik de hoge fronten in waar ik 2 dames en een hondje tegen kom. Ik krijg een enorme hoeveelheid informatie over Maastricht en al kletsend wandelen we de hoge fronten rond.

Op advies van mijn gidsen wandel ik onderlangs de lage fronten naar de maas om zo via de Sint Servaasbrug naar het treinstation te geraken. Om ongeveer 6 uur ben ik op het station en heb ik 32 km gewandeld. Na wat te eten te hebben gekocht om half 7 in de trein naar breda gestapt om ruim 2 uur daarna weer thuis aan te komen.

Etappe 12: Bokrijk - Zutendaal

Om vandaag de GR5 te vervolgen ga ik (Jeroen) met de trein van Breda naar de start van mijn etappe. Sandra zet me om kwart over acht af in Breda. Ruim drie uur later stap ik uit op station:

Na 10 minuten wandelen kom ik langs de italiaan waar we vorig jaar hebben gegeten, daarna loop ik langs het Albertkanaal waar het druk is met wandelaars, vooral grote groepen. Het is nog een beetje onwennig om zo alleen te lopen maar omdat je met niemand rekening hoeft te houden is het ook wel prettig.

Via een sluiscomplex wandel ik een bos in waar ik een stukje oploop met een schattige beagle en een echtpaar, de hond mag bij me komen snuffelen waarna de dame van het echtpaar een heel verhaal over van alles en nog wat begint af te steken. Na een half uurtje scheiden onze wegen en nemen we afscheid. Inmiddels ben ik aangekomen in een natuurgebied waar oerossen rondlopen, het ziet er erg aangelegd uit maar er zijn volop struikjes geplant dus over een aantal jaar ziet het er hier waarschijnlijk veel mooier uit.

Na de oerossen loop ik richting Genk, in Genk aangekomen wandel ik een bos annex stadspark in. Ik raak 2 keer de route kwijt maar vindt deze gelukkig redelijk snel weer terug. Als ik het bos uit ben dan nog enkele straten en gelukkig weer snel de natuur in.

Rond 5 uur kom ik na 22 km wandelen op mijn overnachtingsplekje aan, ik heb een plekje bij iemand in de achtertuin gereserveerd via WTMG (welcome to my garden). De eigenaar is in zijn tuin aan het werk en verwelkomd me hartelijk. De tuin is gigantisch groot, ik mag mijn tent opzetten in een hoek, er is water, bij het huis onder een afdak is electriciteit om mijn mobiel op te laden en als ik wil is er een po-stoel maar ik mag ook gebruik maken van het aangrenzende bos. Als klap op de vuurpijl krijg ik een vuurkorf en de mededeling dat ik zoveel hout mag gebruiken als ik wil om een vuurtje te maken.

Ik zet mijn tent op en vindt het een goed idee om een half uur te gaan slapen, iets na achten gaat mijn wekker en besluit ik naar het dorp te lopen omdat ik zin heb in een ijsje. De eerste passen voelen mijn benen wat stram maar dat is gelukkig zo over. Weer terug bij de tent (en een lekker ijsje in mijn buik) maak ik een kampvuur en dan is het tijd voor de formule 1 race in Miami. Na de race die door Max Verstappen gewonnen werd terwijl hij van plek 9 moest starten het vuur uitgemaakt en op naar bed.