Etappe ..... Echternach-Moersdorf

Vrijdag 21-11-2025 En ook deze ochtend staan we om 08.30u buiten om weer te gaan wandelen. Met stramme kuiten en gevoelige schenen, maar die lopen we vanzelf weer warm.

Eerst wandelen we een stukje door Echternach. Zodra we buiten de kom zijn, zet het klimmen in. Flink omhoog via vervallen stenen trappen. Maar allemaal maar korte stukjes. Dan weer tussen rotsen door. En met hier en daar wat sneeuw. Als we uit het bos zijn voelt de wind snijdend aan. Geen omstandigheden om lang stil te staan, dus we wandelen snel weer door. Door de eerdere sneeuwval is het erg modderig hier en daar. We glibberen en glijden en zakken lekker weg. Onze lunch eten we zitten op een vuilniszak in een weiland in de zon. Fijn dat die schijnt, dat maakt stil zitten iets aangenamer. Rond 16.30u komen we aan in Moersdorf waar we naar de bus wandelen die ons terug naar Echternach rijdt. De bus komt bijna meteen aan als we bij de halte zijn, wat een mazzel. Helaas missen we in Echternach de bus naar Beaufort, die rijdt net voor onze neus weg en zal pas een uur later weer rijden. We lopen dus maar even de stadskern in en eten wat bij een Donerzaak. Eenmaal terug in Echternach stappen we weer in de auto en rijden we in 4 uur weer naar Oosterhout. We hebben twee prachtige dagen gehad; mooie omgeving, gezellig zo samen met mijn broertje.

 

Etappe ..... Beaufort-Echternach

 Donderdag 20 november 2025 en vrijdag 21 november 2025 liepen Jurgen en ik, Sandra twee etappes op de GR5.

Woensdagavond zijn we naar Beaufort gereden, naar het YouthHostel daar voor de overnachting, zodat we de volgende ochtend uitgerust van start konden. Onderweg sneeuwde het in de Ardennen, maar in Luxemburg was de sneeuw alweer gesmolten. We sliepen ieder apart, op een herenkamer en een dameskamer. Ik sliep met een Duitse mevrouw en een Poolse mw die sinds een paar jaar in Barcelona woonde. Beiden lagen al op bed toen ik binnenkwam, dus het was even stuntelen in het donker met mijn beddengoed en tandenborstel.

Na een prima ontbijt zijn we om 08.30u gestart met lopen. Van Beaufort naar Echternach. Langs Berdorf. Een prachtig gebied. Stijgen, dalen, stijgen, dalen, maar allemaal prima te doen. Voor je echt moe was, was je alweer boven en mocht je weer dalen. Het weer was fris, meestal droog, soms wat regen. Om 16.30u kwamen we aan in het Youthhostel in Echternach. We mochten hier een kamer delen, gezelliger dan apart. We aten het avondeten in het hostel, hoefden we de deur niet meer uit :)

Etappe 19 Stavelot - Vielsalm

Oke, ik heb gisteren teveel gevraag van mezelf. Iedere keer als ik me in mijn slaap omdraaide werd ik wakker omdat mijn been zeer deed. 27 km in dit terrein met rugzak is toch iets teveel van het goede.

Ach, kom op, rustig aan doen vandaag en door naar Vielsalm. Dat is 17 km, lets go! Dus: ontbijten, tent (nat) inpakken en aan de wandel.

Als ik Stavelot uit ben dan jawel, mag ik weer omhoog. Steil door een bos naar boven, mijn tempo ligt beduidend lager dan normaal maar eigenlijk gaat het best goed. Wanneer ik boven ben besluit ik dat het lagere tempo vandaag prima is en ook over de wat makkelijker paden blijf ik in een rustig tempo lopen. Ieder bankje wat ik tegen kom nodigt me uit om op te gaan zitten waar ik dan ook gretig gebruik van maak.

De omgeving is prachtig en na Stavelot kom ik helemaal niemand tegen. Wat een rust hier! Mijn tempo ligt zoals gezegd laag en ik moet gaan nadenken wat ik vanmiddag ga doen. Als ik in Vielsalm aankom kan ik op de trein naar huis stappen. De treinreis duurt 4 uur. Heb ik daar nog fut voor/zin in, hoe laat zou ik in Vielsalm zijn? Na wat te dubben besluit ik om een hotel te boeken in Vielsalm en morgen met de trein naar huis te gaan. Zo, dat voelt wel relaxed.

Iets na 4 uur kom ik aan in Vielsalm en ik ben blij dat ik een hotel heb geboekt. de eerste trein gaat om 6 uur en dat zou betekenen dat ik pas om 10 uur vanavond in Breda zou zijn. En een echt bed en een douche met warm water, yeah! Zo lekker na drie dagen wandelen! In het restaurant is het zo druk dat ik daar na de rust van vandaag van schrik en lekker alleen op mijn kamer wat te eten maak. Kopje thee erbij, helemaal prima.

Etappe 18 Rue Sur le Thier - Stavelot

Lekker geslapen en omdat ik vroeg sliep ook weer op tijd wakker. Het regent niet meer maar alles is wel behoorlijk nat. 

Om te beginnen maar eens de tent inpakken en daarna ontbijten. Ik zit op de bank en kijk uit over een mistig dal. Het is fris door de nattigheid maar het is zeker niet koud. Na het ontbijt mijn rugzak ingepakt en dan is het tijd om weer op stap te gaan. Het is stil, ik hoor en zie nog niemand deze ochtend.

Vrij snel na mijn vertrek kom ik op een pad terecht welke verdiept tussen 2 weilanden ligt. de randen zijn dicht begroeid met varens en bramenstruiken en met moeite worstel ik me door het groen. Na een paar minuten ben ik doorweekt doordat alles nog kletsnat is van de regen.

Na deze afdaling kom ik uit bij een watertje en na een afdaling volgt natuurlijk een beklimming. Ik ga steil omhoog maar omdat de weg geasfalteerd is (saai) loop ik wel vlot omhoog. Door een bos daal ik daarna weer om in Spa uit te komen. Het is inmiddels 11 uur geworden en ik besluit eten te kopen in de Carrefour voor een vroege lunch. Op een soort bank gezeten aanschouw ik de drukte in Spa, het is markt en overal zie ik mensen om me heen. Iedere keer verbaas ik me weer over de overgang van het alleen zijn naar de drukte en hoe ik daar op reageer. Ik ervaar het als een inbreuk op mijn rust maar van de andere kant is de bedrijvigheid ook wel weer leuk om te zien.

Na een pauze van een half uur vertrek ik weer en al snel laat ik Spa achter me. Ik heb een lange klim voor de boeg, ik ga de komende 6 km alleen maar omhoog. Het blijkt een mooi gedeelte te zijn, door het bos langs een riviertje waarbij ik een aantal keer het riviertje moet oversteken. Ik blijk na het klimmen op een hoogvlakte te zijn uitgekomen waar ik doordat het een heidelandschap is ver om me heen kan kijken.

Ik heb inmiddels 17 km gelopen en begin mijn rechterbeen en knie te voelen, de steile afdaling zorgt ervoor dat ik iets anders moet lopen dan ik normaal doe. De camping waar ik naar toe wil is nog 10 km dus dat stuk zal ik toch nog moeten doen. De omgeving is prachtig en daar focus ik me dan ook op.

Om 5 uur kom ik bij een supermarkt in Stavelot aan en daar sla ik nog wat in voor vanavond, de camping is ongeveer nog een km en na google maps geraadpleegd te hebben ben ik daar in een mum van tijd. 

ik kom de uitbater van de camping tegen als ik het terrein oploop en ik blijk de enige gast te zijn vandaag. De camping is lekker basic en voor 10 euro mag ik mijn tentje opzetten. Na het tent opzetten onder de douche waar ik een muntje voor nodig blijk te hebben. Omdat ik te moe ben om een muntje te gaan halen ga ik maar onder de koude douche staan en terwijl ik hier eigenlijk een enorme hekel aan heb maakt het me vandaag helemaal niks uit. Na het douchen strompel ik naar mijn tent en eet een warme maaltijd. Moe en met een zere knie kruip ik in mijn slaapzak. Het regent weer en dat klinkt toch altijd wel gezellig als je in een tent ligt. Het nadeel is omdat ik vanmorgen de tent nat heb ingepakt nu echt alles nat of klam is. De slaapzak is gelukkig wel droog en warm. Ik kijk een aflevering van The wheel of time en daarna is het tijd om te gaan slapen.

Etappe 17 Fraipont - Rue Sur le Thier

Het is 11 september en ik ga weer op pad! Alleen deze keer en met de trein van Breda naar Fraipont om te starten waar we in juni gebleven waren.

Ik rijd met Sandra en de kinderen mee naar Breda en stap daar op de trein. Het is mooi weer, het zonnetje schijnt als ik om 11:50 op het station in Fraipont uit de trein stap. Vanaf het station gaat het meteen steil omhoog het dorp uit. Een stijgingspercentage van ongeveer 12 % terwijl mijn benen nog koud zijn, dan is een kilometer toch best lang :). Langzaam zakt het percentage naar een lager niveau en al wandelend stijg ik verder naar ongeveer 400 meter. Eenmaal op hoogte is er een prachtig uitzicht, het lopen gaat goed en ik heb zin in de dag. Ik heb geen overnachting gepland maar schat in dat Spa te ver weg is vandaag. Ach ik zie wel waar ik terecht kom.

Ik wandel zo lekker dat ik helemaal vergeet dat ik ook best eens zou kunnen pauzeren...Na ongeveer 9 km kom ik langs een dierenpark/educatiecentrum en zie achter een hek een rendier staan, er staat een woord in het wit/rode GR5 bordje maar omdat ik afgeleid ben door het rendier sla ik er geen acht op.

Aaaaah, had ik maar opgelet. Het woord was: liaison. Ik ken dat woord ergens van, liaison officier volgens mij. Toch maar eens opzoeken, ik weet niet meer wat het betekent.

Tja, dat moest ik ook een keer meemaken. Verkeerd gelopen dus. Liaison betekent: verbinding. Ik ben op een verbindingsroute terecht gekomen welke de GR5 verbindt met een andere langeafstandswandeling. Oke, en nu? Welke kant op? Zelfde weg terug of de kortste route vinden naar de GR5?

Achteraf viel het nog mee. Ongeveer 3 km meer gelopen dan wanneer ik op de GR5 gebleven was. In La Reid de GR5 weer opgestapt. Inmiddels 15 km gewandeld en het wordt al wat later op de dag, even aan een picknicktafel gezeten om wat te rusten en te bedenken wat ik ga doen. Doorlopen of hier een overnachtingsplek zoeken? De zon schijnt en ik voel me nog redelijk goed dus ik besluit om toch verder te wandelen. Na een kleine klim iets na 4 uur aangekomen bij een bankje met mooi uitzicht en een pad langs een bosrand waarvan ik denk dat ik mijn tent daar wel op kan zetten. Ik ben moe en ga op de bank liggen, ik val meteen in slaap. Na een half uur word ik wakker en besluit dat ik hier  blijf overnachten.

Eerst maar eens eten, brander en pan uit de rad, water koken en in het zakje met outdoor eten gieten. 8 minuten wachten en voila! Het is Sate met rijst en groenten, echt heel lekker vind ik het niet maar het is warm en het vult mijn maag dus wat dat betreft ben ik al snel tevreden. Na de maaltijd op het gemak de krant gelezen, af en toe komt er eens iemand lang met een hond of op de fiets. Het is wel vrij rustig. Als het in de verte begint te onweren en er een druppel op mijn hoofd valt zet ik de tent op achter een paar bomen. Net als ik bezig ben komen er mensen langs met een hond, toch wel spannend: zeggen ze er iets van? Maar nee, ze lopen door. Net voor het harder begint te regenen staat de tent en kruip ik er in. het is ongeveer 8 uur en al donker door de bewolking. Ik ben moe genoeg dus ik ga slapen. Morgenvroeg er op tijd uit en weer verder!

Etappe 16 Wegimont-Fraipont

Uitgeslapen tot 8 uur vanochtend. We maakten een lange nacht. De nieuwe matjes slapen goed.

De buurvrouw uit Friesland nam een vers brood voor ons mee van de bakker. Samen met een tube mayonaise, fresh-drip koffie van Bever en een pakje instant muesli van Adventure Food ( warm water erbij, 8 minuten wachten, klaar) een prima ontbijt. Jeroen zijn eten blijft binnen, mijn blaren prik ik door met de opinel. Klaar om verder te gaan!

De buurvrouwen beloofden ons al een mooie tocht en dat werd het.Veel holle wegen. Rivieren. De beklimmingen worden serieuzer. Met mooie vergezichten als beloning.

Vlak na de start in Wegimont worden we ingehaald door een jonge wandelaar met een grote rugzak. Met buiten op de rugzak pannen, tent, slaapzak, op sandalen met barefootsokken en een heuse houten wandelstok. Where are you from? Where are you going to? Hij blijkt uit het dorp te komen, op weg te zijn naar Nice. Vanochtend vertrokken. Met 3,5 maand de tijd. We lopen al pratend een stukje op. Maar hij gaat beduidend harder dan wij, dus we laten elkaar al gauw los. Bonne journee!

Net na Tonvoie is er een flinke klim. Boven nemen we pauze. Het opstarten daarna valt niet goed bij Jeroen. Hij is weer duizelig en kan niet eten.

In Nessonvaux gaan we langs de supermarkt voor bevoorrading. We genieten dan de koelte van de winkel. Buiten is het ondertussen 27 graden. 

Net voor Fraipont stijgen we weer. Als we boven komen en uit het bos stappen hebben we een prachtig overzicht over het dal. Ondertussen is het al 13.30u en hebben we nog maar 10 km gelopen. Jeroen gaat wat rusten op de bank die daar staat. Als hij weer wakker wordt overleggen we over wat te doen. Beneden in Fraipont is een treinstation. In drie uur kunnen we thuis zijn. We kunnen verder lopen. Maar moeten morgen dan wel veel met het openbaar vervoer reizen om weer op een treinstation te komen, want Spa gaan we niet redden. En dat terwijl ik morgen eigenlijk het liefst op tijd thuis wil zijn om de kinderen te zien voor ze op scoutingovernachting gaan of op tijd naar bed omdat ze zaterdag moeten werken en ik vervolgens zondag. 

We besluiten dat het goed geweest is voor deze dagen. Ik wil naar huis, Jeroen voelt zich niet lekker. We appen naar huis dat we er aan komen!

Om 15.00u lopen we naar het dal, waar we de trein van 15.22u net voor onze neus weg zien rijden. De trein een uur later kost pp 30 euro meer dan de trein twee uur later. Dus we wachten in het dorp op de trein van 17.22uur. We zitten aan het water. Ik koel mijn voeten, Jeroen deelt een blikje tonijn met een zwerfkat. Om 17.22uur stappen we op de trein naar Luik, vervolgens op die naar Brussel en daar op die naar Breda. Waar we om 20.18 aankomen. Kas haalt ons van het station en om 21uur zien we de kinderen weer!

Afgelopen 3 dagen wandelden we toch nog 63 kilometer op de GR5 :)

Etappe 15 Vise-Wegimont

Na een goede nacht blijkt toch wel dat we gisteren iets teveel van ons lijf gevraagd hebben. Ik heb blaren en Jeroen zijn benen voelen als spaghetti.

Om 9uur vertrekken we vanuit het hotel, langs de supermarkt voor ontbijt en wat te eten voor onderweg. Het valt op dat lopen met bepakking iets doet met mensen. We worden geregeld aangesproken met de vraag waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan. Zeker op gedeeltes waar ook de route naar Santiago de Compostella over gaat. Bonne journee! horen we vaak.

De weg leidt ons naar Dalhem, een mooi oud dorp. Helaas wordt Jeroen zieker en zieker. De spaghetti benen gaan over in algehele malaise. En het duurt niet lang voor hij alles er uit spuugt. 

Stukje bij beetje vorderen we. Wandelen, rusten, spugen, zere voeten met ondertussen 3 blaren. Aangekomen in Saive weten we het even niet zo goed meer. Waar doen we verstandig aan? Pakken we de bus naar Wegimont? Zoeken we een overnachting hier in de buurt? Jeroen probeert een taxi te bellen om ons weg te laten brengen, maar daar nemen ze niet op. Langzaam knapt Jeroen wat op en we besluiten toch de laatste 8 kilometer te voet verder te gaan. Om 18.15uur komen we dan eindelijk aan op Domaine de Wegimont. Hier zetten we onze tent op. Vandaag liepen we, ondanks alles, toch 22 kilometer! Jeroen gaat meteen slapen. Ik douche en eet wat. Op de camping ontmoeten we ( voor het eerst?) anderen die ook de GR5 lopen. Ik wissel wat tips uit met de twee dames uit Friesland die 3 a 4 weken de tijd hebben, vrijdag gestart zijn en geen einddoel hebben. Later op de avond komt Jeroen weer uit de tent. Iets minder gammel dan eerst. De noodles die hij eet blijven binnen. Hopelijk was het dit. Op naar morgen!