Na een goede nacht blijkt toch wel dat we gisteren iets teveel van ons lijf gevraagd hebben. Ik heb blaren en Jeroen zijn benen voelen als spaghetti.
Om 9uur vertrekken we vanuit het hotel, langs de supermarkt voor ontbijt en wat te eten voor onderweg. Het valt op dat lopen met bepakking iets doet met mensen. We worden geregeld aangesproken met de vraag waar we vandaan komen en waar we naartoe gaan. Zeker op gedeeltes waar ook de route naar Santiago de Compostella over gaat. Bonne journee! horen we vaak.
De weg leidt ons naar Dalhem, een mooi oud dorp. Helaas wordt Jeroen zieker en zieker. De spaghetti benen gaan over in algehele malaise. En het duurt niet lang voor hij alles er uit spuugt.
Stukje bij beetje vorderen we. Wandelen, rusten, spugen, zere voeten met ondertussen 3 blaren. Aangekomen in Saive weten we het even niet zo goed meer. Waar doen we verstandig aan? Pakken we de bus naar Wegimont? Zoeken we een overnachting hier in de buurt? Jeroen probeert een taxi te bellen om ons weg te laten brengen, maar daar nemen ze niet op. Langzaam knapt Jeroen wat op en we besluiten toch de laatste 8 kilometer te voet verder te gaan. Om 18.15uur komen we dan eindelijk aan op Domaine de Wegimont. Hier zetten we onze tent op. Vandaag liepen we, ondanks alles, toch 22 kilometer! Jeroen gaat meteen slapen. Ik douche en eet wat. Op de camping ontmoeten we ( voor het eerst?) anderen die ook de GR5 lopen. Ik wissel wat tips uit met de twee dames uit Friesland die 3 a 4 weken de tijd hebben, vrijdag gestart zijn en geen einddoel hebben. Later op de avond komt Jeroen weer uit de tent. Iets minder gammel dan eerst. De noodles die hij eet blijven binnen. Hopelijk was het dit. Op naar morgen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten